Partneralimentatie en nieuwe kinderen

Hoe zit dat nou met mijn partneralimentatie en de nieuwe kinderen van mijn ex?

Een goed oud Hollands spreekwoord luidt “Wie het eerst komt wie het eerst maalt”. Dit is aansprekend omdat het vaak ook strookt met ons rechtvaardigheidsgevoel. Het is echter de vraag of dit in familierechtzaken wel opgaat. En als u de goede raad ‘Het hemd is nader dan de rok’ wilt toepassen dan is het ook nog maar de vraag of dat zo makkelijk gaat.

Want, wat is er aan de hand?

Stelt u zich, als vrouw, eens het volgende voor. U bent eind veertig en hebt altijd uw echtgenoot ondersteund in zijn succesvolle carrière. De zwaarste druk is van de ketel, uw drie kinderen zijn gesetteld op de middelbare school en u werkt zonder carrière maar wel naar uw zin 12 uur per week.

Dan slaat het noodlot toe, uw echtgenoot besluit om aan zijn tweede jeugd te beginnen en begint een verhouding met een dertigjarige blonde schone van kantoor. Deze dame heeft niet veel zin in hoge alimentatielasten voor ex-vrouw en kinderen, uw ex-man stelt dat u ogenblikkelijk veertig uur kan gaan werken en wordt binnen een jaar de trotse vader van een tweeling bij zijn nieuwe vriendin.

Naar het schijnt heeft deze jonge moeder allerlei medische klachten zodat zij voorlopig niet kan werken, wel heeft zij een eengezinswoning nodig met haar kinderen en uw ex. Daar zit u dan. Berooid, want een nieuwe vrouw en twee kinderen neemt een flinke hap uit de alimentatiedraagkrachtruimte van uw ex. Maar wacht eens even, is hij niet allereerst verantwoordelijk voor de kinderen die hij al had?! Hoezo zou een rechter eerlijk gaan verdelen over alle kinderen? Hier klopt iets niet, toch!?

Uitgangspunten van alimentatie

De kosten van de tweeling komt dus wel in mindering op de draagkracht van de ex-man. De gedachte hierachter is dat een partner in staat moet worden geacht in eigen levensonderhoud te voorzien, terwijl dit van een kind niet kan worden verwacht.

En de kosten van de nieuwe partner van mijn ex? Gaat dit dan ook ten koste van de partneralimentatie? In principe geldt hiervoor dat de nieuwe partner in staat wordt geacht in eigen kosten van levensonderhoud te voorzien. Indien dat om allerlei prangende redenen niet kan, dan kan de rechter rekening houden met bepaalde uitgaven voor de nieuwe partner, mits deze uitgaven redelijk zijn. Dit is echter een zware toets. Uw ex moet aantonen dat hij bepaalde kosten voor zijn nieuwe partner moet maken.